I i II trymestr - reasumując...

Za mną już pierwszy miesiąc III trymestru, wow! Jak to wszystko szybko zleciało, niesamowicie szybko, w związku ze świadomością przeciekającego jak przez palce czasu naszło mnie na podsumowanie I i II trymestru mojej ciąży...

I TRYMESTR

Nie był dla mnie łaskawy. Na samusieńkim początku byłam bardzo zmęczona, a do tego w tym czasie szykowałam się na wycieczkę do Włoch, nie będąc jeszcze niczego świadoma. Wyprawa do słonecznej Italii była bardzo intensywna, nie tylko dlatego, że jako środek transportu wybraliśmy auto, ale również dlatego, że zdecydowaliśmy się na iście turystyczną wyprawę, bardzo dużo chodziliśmy, zwiedzaliśmy i przemierzaliśmy dalekie trasy z jednego miasta do drugiego, nie mając wiele czasu na odpoczynek i leżakowanie. Nie wiedziałam co się ze mną dzieje, ciągle byłam śpiąca, zmęczona, nie mogłam nic jeść, ani nawet patrzeć na jedzenie. Moja ulubiona szynka długo dojrzewająca stała się dla mnie nie do zniesienia, pizza którą uwielbiałam nie przechodziła mi przez gardło, jednym słowem było ciężko. Gdy już dowiedziałam się o co tak na prawdę chodzi, było jeszcze gorzej. Wstręt do jedzenia pogłębił się do granic możliwości. Nie mogłam patrzeć na jedzenie, nie mogłam go przyrządzać, nie mogłam nawet o nim myśleć, ani patrzeć na lodówkę, wszelakie te czynności powodowały niewyobrażalne mdłości, które tak się zadomowiły, że zaczęły być moim codziennym, porannym rytuałem. W tamtym czasie schudłam 4 kg. Trwało to mniej więcej do połowy trzeciego miesiąca.

II TRYMESTR

Później nastał II trymestr, który zrekompensował mi wszelkie podłości I trymestru. Powróciłam do normalności. Zaczęłam jeść, gotować, piec. Żadne zapachy i widoki posiłków nie były mi straszne...Boże!!! Jak ja wtedy doceniłam tę przyziemną, zdawałoby się zwykłą czynność, jaką jest normalne podejście do jedzenia i apetyt, byłam niezwykle szczęśliwa z tego powodu. W tym czasie byłam aktywna, chodziłam na basen, fitness, zakupy i czułam się fantastycznie. Cała ciąża powinna przebiegać tak jak mój II trymestr byłoby na prawdę cudnie :)

źródło